خدای مهربونم بابت همه چیز ازت ممنونم...

گل پسرم دیروز یعنی اول مهر93 باتمام نگرانی که داشتم گذشت..شبش ازبس تو فکرت بودم اصلا خوابم نبرد...وسایلتو آماده کرده بودم که با خودم ببرمت مدرسه مامان بزرگتم میخواست بیاد باهامون که اونجا مواظب تو باشه...هرروز صبحا معمولا قبل از ساعت 7 بیدار میشدی ولی دیروز یه ربع به هفت بیدار شدی شیر خوردی دوباره خوابت برد تا هفت وربع منتظر موندم بیدار نشدی گفتم حتما خیریتی داره دیگه یه کم شیر برات ریختم تو شیشه و رفتم بابایی هم پیشت موند..به مدیرمون گفتم من میخوام زودبرم اونم ساعت9  که مراسمشون تموم شد گفت میتونی بری منم سریع حرکت کردم تو این فاصله چندبار زنگ زدم به مامان بزرگ و باباییت گفتن تا من از خونه دراومدم تو هم بیدار شدی ولی گریه نکردی...تارسیدم ساعت 10 شد مامان بزرگ برده بودت خونه عمو مثه اینکه آخراش گریه کرده بودی...خیلی دلتنگت شده بودم انگاری صدسال ندیده بودمت..وقتی خواستم از بغل مامان بزرگ بگیرمت اولش روتو برگردوندی ...با مامانی قهر بودی عزیزم که تنهات گذاشته بود؟..ببخشید پسرم ولی دیگه بهم مرخصی نمیدادن امسال مجبور شدم پاره وقت کلاس بگیرم دو روز تو هفته میرم یک و سه شنبه ها که دیگه تورو هم میبرم با خودم...مدیر مهربونمونم گفت اگه بشه یکی از کلاسارو مرتب میکنه واسه دبیرایی که نی نی دارن..خودشم نی نی داشت تو دلش...امروز یعنی 2مهر اولین غذاتو خوردی فرنی واست درست کردم البته قبلشم لعاب برنج بهت داده بودم ولی خیلی دوست نداشتی ولی فرنی رو با اشتها خوردی... امرو زیاد عطسه کردی میترسم خدای نکرده سرما خورده باشی...خدا کنه پسرم همیشه سلامت باشی...اگه خدارو هرثانیه بخاطر وجود نازنینت شکر کنم بازم کمه...عـــــــــاشقتم گل کوچولوی مامان..عمر مامان..جون مامان..مهر مامان..همه ی زندگیم شدی اهورای نازم.