اهورای نازم 44 روزه شد

سلام پسرشیرینم

اینترنتمون قطع بوده واسه همین خیلی وقته وبتو آپ نکردم..الان که اینارو مینویسم تو مثه یه فرشته معصومو دوست داشتنی کنارم خوابیدی...از اتفاقات این مدت اینه که پسرم روز شنبه 93/2/20تو 33روزگیش ختنه شد خیلی اذیت شدی هنوزم صدای گریه هات تو گوشمه.اینقد گریه کردی که دیگه صدات گرفته بود منم هیچ کاری ازم برنمیومد فقط گریه میکردم...روز پنجشنبه 93/2/25با بابایی و مامان بزرگ رفتیم خونه اون یکی مامان بزرگت.بعداز تقریبا یک سال داشتم میرفتم خونه بابام تصمیم داشتم دوسه هفته ای اونجا بمونیم روز شنبه 93/2/27 با کمک مادرجون و خاله اشرف حموم چهل روزگی کردی از ظهرش گریه هات شروع شد تا صبح همش بیقراری میکردی منم فکر کردم شاید بخاطر حلقه مربوط به ختنت باشه که کامل نیفتاده بود تصمیم گرفتم برگردیم تا ببرمت پیش دکتری که ختنت کرد خلاصه فرداش برگشتیم رفتیم پیش دکتر حلقه رو دراورد ولی تو بازم آروم نشدی از ظهر تا عصرپشت سرهم گریه میکردی ...از اون روز به بعد خوابت خیلی کم شده عصرها هم چندساعتی گریه میکنی تا وقتی خوابت ببره...از بیقراریات که بگذریم خنده ها و آغو گفتنات دلمو میبره دلم میخواد قورتت بدم وقتی واسم لبخند میزنی.قربونت برم عزیزدل مامان.. دوشنبه 42 روزگیت نوبت بهداشت داشتی عزیزم وزنت شده 5کیلو و50 گرم وقدت 63 دور سرت 38...فدای قدوبالای پسرم برم ایشالا 120ساله بشی عشق کوچولوی مامان