بدون عنوان

سلام گل پسر مامان

پسرم دارم  روزشماری میکنم که تو بیای بغلم،این روزا انگار ساعتا نمیگذره،بدجور حوصلم سررفته احساس افسردگی میکنم،کاشکی نزدیک بودم به خونوادم..همش روزامو با خوابیدن یا تلویزیونو اینترنت میگذرونم دیگه از خواب هم اشباع شدم گاهی وقتا برات شعر میخونم قصه میگم ولی بازم تا بیکارمیشم دلم میخواد گریه کنم ،دلم میخواد برم بیرون ولی میترسم خدای نکرده مشکلی برات پیش بیاد عزیزم ولی از یه طرف دیگه میدونمم که این حس تنهاییو افسردگی بیشتر برا تو خطرناکه...خدای مهربونم بهم صبر بده که بتونم این 57روز باقیمانده رو هم به خیر و خوشی بگذرونمو پسرم بیاد پیشم و همه  تنهاییامو با وجودش پر کنه.